نقشۀ معنایی حروف اضافۀ ابزاری‌ـ‌ همراهی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

چکیده

نقشة­ معنایی شیوه­ای برای بازنمایی قاعده­مندی بین­زبانی در نگاشت معنی بر صورت است. نقشة معنایی راهی برای نشان دادن تفاوت­های بین­زبانی از طریق معنی است، که البته بر این تفاوت­ها محدودیت­های همگانی حاکم است. این برخلاف تصور غالب در زبان­شناسی است که حوزة معنی پر از بی­قاعدگی و ویژگی­های منحصر به­فرد است (نَروگ و ایتو2007: 273). در این مقاله قصد داریم چندمعنایی را در حروف اضافة ابزاری ـ همراهی در 9 زبان ایرانی نشان دهیم و نقشة معنایی مربوط به هر زبان را ترسیم کنیم. نقشة معنایی نَروگ (2010) در حوزة معانی مرتبط با ابزاری، مبنای ترسیم  نقشة معنایی برای زبان­های ایرانی است. نتایج تحقیق نشان می­دهد هرکدام از زبان­های ایرانی مکان خاصی را در نقشة معناییِ ابزاری ـ همراهی به خود اختصاص می­دهد و شباهت­ها و تفاوت­هایی بین این زبان­ها در نمایش نقش­های مرتبط با ابزاری مشاهده می­شود؛ البته تفاوت­ها قاعده­مند است و در چارچوب نقشة معناییِ نَروگ (2010) قابل تبیین است.

کلیدواژه‌ها