مطابقه در گویش بهبهانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

چکیده

بهبهانی، گویش قدیمی و غالبِ مردم شهر بهبهان در جنوب شرق استان خوزستان است و از گروهِ زبان‌های ایرانیِ غربیِ جنوبی به‌شمار می‌آید. در این مقاله پس از ذکر مقدمه و پیشینۀ تحقیق، سازه‌های دستوریِ مشارک در نظام مطابقۀ بهبهانی، یعنی، شناسه‌های فعلی و پی‌بست‌ها یا واژه‌بست‌های فاعلی و مفعولی معرفی می‌شوند. سپس نظام مطابقه در گویش بهبهانی بر پایۀ الگوهای پنج‌گانۀ مقالۀ کامری (1978) بررسی می‌شود. پس از آن، نقش، جایگاه، و میزبان‌های پی‌بست‌های مذکور در دو انگارۀ مطابقۀ فاعلی ـ مفعولی و غیرفاعلی ـ مفعولی، و گونه‌های پی‌بست‌های ملکی، معرفی می‌شود. یافته‌های این تحقیق در بخش نتیجه‌گیری، نشان می‌دهد که بهبهانی در الگوی اول مطابقه، یعنی انگارۀ فاعلی ـ مفعولی مشابه فارسی معاصر است ولی در انگارۀ غیر‌فاعلی ـ مفعولی که به‌صورت‌های سه‌بخشی، کُنایی ـ مطلق و پی‌بست مضاعف ظاهر می‌شود، متفاوت از فارسی معاصر است.
 
 

کلیدواژه‌ها