کارکردِ دستوری «از» از دیدگاه تاریخی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

چکیده

این گفتار می‌کوشد که نقش و کارکردِ دستوری واژۀ «از» را که در دستور زبان فارسی به‌عنوان حرف اضافه شناخته می‌شود، در سه دورۀ تاریخی زبان فارسی، یعنی دورۀ باستان، میانه و نو، بررسی کند. در اینجا واژۀ «از» از جنبۀ دگرگونی واژگانی و معنایی و کارکردِ دستوری آن در سه دورۀ تاریخی زبان فارسی بررسی می‌شود. اینکه واژۀ «از» نخست اسمی است برگرفته از ریشۀ فعل و در دورۀ باستان ویژگی دستوری‌شدگی پیدا می‌کند و به دلیل صرفی بودن زبان در جایگاه حرفِ عامل در دستور زبان نقش ایفا می‌کند و در دورۀ میانه و به پیروی از آن در دورۀ نو به‌عنوان حرف اضافه در زبان عمل می‌کند و دیگر جنبه‌های دستوری آن در این نوشته آمده است.

کلیدواژه‌ها